Επιλογή Σελίδας

Η ΘΕΪΚΗ ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΠΑΡΑΜΑΧΑΝΣΑ ΓΙΟΓΚΑΝΑΝΤΑ – ΔΕΝ ΠΗΓΕ ΣΤΗ ΔΥΣΗ ΜΕ ΔΙΚΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ – ΤΟ ΘΕΛΗΜΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΒΑΤΑΡ (θεϊκών ενσαρκώσεων)

Σκοπός της όλης αποστολής του Παραμαχάνσα Γιογκανάντα στη Δύση, όπως αναφέρεται μεταξύ άλλων στους «Στόχους και Ιδεώδη» του Self-Realization Fellowship ή απλώς SRF (της οργάνωσής του) ήταν «Η αποκάλυψη της πλήρους αρμονίας και της βασικής ενότητας του αρχικού Χριστιανισμού, όπως διδάχθηκε από τον Ιησού Χριστό και της αρχικής Γιόγκα, όπως διδάχθηκε από τον Μπάγκαβαν Κρίσνα, και η απόδειξη ότι αυτές οι αρχές της αλήθειας είναι τα κοινά επιστημονικά θεμέλια όλων των αληθινών θρησκειών». Αυτή η αποστολή ορίστηκε από τους μεγάλους Δασκάλους, τον Μπάμπατζι που τον επέλεξε και άλλους.
Απόσπασμα από την Αυτοβιογραφία Ενός Γιόγκι:
Καθώς έκανα τις προετοιμασίες να αφήσω τον Δάσκαλο και τη χώρα όπου γεννήθηκα για τις άγνωστες ακτές της Αμερικής, ένιωσα μεγάλο φόβο. Είχα ακούσει πολλές ιστορίες σχετικά με την «υλιστική Δύση» – μια χώρα πολύ διαφορετική από την Ινδία που ήταν διαποτισμένη με μια αιώνια αύρα αγίων.
«Για να τολμήσει να προκαλέσει τη νοοτροπία της Δύσης», σκέφτηκα, «ένας δάσκαλος από την Ανατολή θα πρέπει να μπορεί να αντέχει βασανιστήρια πολύ μεγαλύτερα κι από το πιο δριμύ ψύχος των Ιμαλαΐων!».
Ένα πρωινό άρχισα να προσεύχομαι από τα ξημερώματα, με μια ατσάλινη αποφασιστικότητα να συνεχίσω, ακόμα και να πεθάνω προσευχόμενος, μέχρι να ακούσω τη φωνή του Θεού. Ήθελα την ευλογία Του και τη διαβεβαίωση ότι δεν θα έχανα τον εαυτό μου μέσα στην ομίχλη του σύγχρονου ωφελιμισμού. Η καρδιά μου ήταν διατεθειμένη να πάει στην Αμερική, αλλά πολύ πιο έντονα ήταν αποφασισμένη να ακούσει την παρηγοριά της θεϊκής άδειας.
Προσευχόμουν και προσευχόμουν, καταπνίγοντας τα αναφιλητά μου. Δεν ήρθε καμία απάντηση. Το μεσημέρι έφτασα στο ζενίθ. Το κεφάλι μου γύριζε κάτω από την πίεση της αγωνίας. Ένιωσα ότι αν έκλαιγα μια ακόμα φορά, αυξάνοντας το βάθος του πάθους μου, ο εγκέφαλός μου θα διαλυόταν.
Εκείνη τη στιγμή κάποιος χτύπησε την πόρτα του σπιτιού μου στην οδό Γκαρπάρ. Ανοίγοντας, είδα έναν νεαρό άντρα με το φτωχικό ράσο του απαρνητή. Μπήκε στο σπίτι. «Πρέπει να είναι ο Μπάμπατζι!», σκέφτηκα ζαλισμένος.
Απάντησε στη σκέψη μου: «Ναι, είμαι ο Μπάμπατζι». Μίλησε μελωδικά στα Ινδικά. «Ο Ουράνιος Πατέρας μας άκουσε την προσευχή σου. Με διέταξε να σου πω το εξής: Ακολούθησε τις εντολές του γκουρού σου και πήγαινε στην Αμερική. Μη φοβάσαι. Θα είσαι προστατευμένος».
Μετά από μια έντονη σιωπή, ο Μπάμπατζι μου μίλησε πάλι. «Είσαι αυτός που επέλεξα για να διαδώσει το μήνυμα της Κρίγια Γιόγκα στη Δύση. Πριν πολλά χρόνια συνάντησα τον γκουρού σου, τον Γιουκτέσβαρ, σε μια Κούμπα Μέλα [η μεγαλύτερη θρησκευτική γιορτή της Ινδίας]. Του είπα τότε ότι θα σε έστελνα σ’ αυτόν για εκπαίδευση».
Ήμουν άφωνος, πνιγμένος από λατρευτικό δέος μπροστά του και βαθύτατα συγκινημένος που άκουσα από τον ίδιο ότι με είχε οδηγήσει στον Σρι Γιουκτέσβαρ. Έπεσα στα πόδια του αθάνατου γκουρού. Με σήκωσε με προσήνεια. Αφού μου είπε πολλά πράγματα για τη ζωή μου, μου έδωσε κάποιες προσωπικές οδηγίες και είπε κάποιες μυστικές προφητείες.
«Η Κρίγια Γιόγκα, η επιστημονική τεχνική για τη συνειδητοποίηση του Θεού», είπε τελικά με επισημότητα, «θα διαδοθεί τελικά σε όλες τις χώρες και θα βοηθήσει στον εναρμονισμό όλων των εθνών μέσω της προσωπικής, υπερβατικής αντίληψης του ανθρώπου για τον Άπειρο Πατέρα».
Μ’ ένα βλέμμα μεγαλειώδους δύναμης, ο Δάσκαλος με ηλέκτρισε προσφέροντάς μου μια φευγαλέα ματιά στη συμπαντική συνειδητότητά του.
«Αν εμφανιζόταν ξαφνικά στους ουρανούς
Πυροτέχνημα χιλιάδων ήλιων
Πλημμυρίζοντας τη γη με ακτίνες ασύλληπτης λαμπρότητας,
Τότε μπορεί να ήταν αυτές του Ιερού Ενός,
Ονειρεμένης μεγαλειότητας και ακτινοβολίας!».
Σύντομα ο Μπάμπατζι κατευθύνθηκε προς την πόρτα λέγοντας: «Μην προσπαθήσεις να με ακολουθήσεις. Δεν θα μπορέσεις».
«Σας παρακαλώ, Μπάμπατζι, μη φύγετε», φώναζα συνέχεια. «Πάρτε με μαζί σας!». Απάντησε: «Όχι τώρα. Μια άλλη φορά».
Νικημένος από τα συναισθήματά μου αγνόησα την προειδοποίησή του. Όταν προσπάθησα να τον ακολουθήσω, ανακάλυψα ότι τα πόδια μου ήταν σταθερά ριζωμένα στο πάτωμα. Από την πόρτα ο Μπάμπατζι μου έριξε μια τελευταία στοργική ματιά. Τα μάτια μου ήταν καρφωμένα πάνω του με αγάπη καθώς σήκωσε το χέρι του ευλογώντας με κι έφυγε.
Μετά από μερικά λεπτά τα πόδια μου ήταν ελεύθερα. Κάθισα και διαλογίστηκα βαθιά, ευχαριστώντας ασταμάτητα το Θεό, όχι μόνο γιατί απάντησε στην προσευχή μου, αλλά και γιατί με ευλόγησε να συναντήσω τον Μπάμπατζι. Όλο μου το σώμα έμοιαζε καθαγιασμένο μέσω του αγγίγματος του αρχαίου, πάντα νέου Δασκάλου. Από παλιά είχα τον διακαή πόθο να τον δω.
Μέχρι τώρα ποτέ δεν διηγήθηκα σε κανέναν την ιστορία της συνάντησής μου με τον Μπάμπατζι. Κρατώντας την ως την πιο ιερή απ’ όλες τις ανθρώπινες εμπειρίες μου, την έκρυψα στην καρδιά μου. Σκέφτηκα όμως ότι οι αναγνώστες αυτής της αυτοβιογραφίας θα έτειναν περισσότερο να πιστέψουν στην πραγματικότητα της ύπαρξης του απομονωμένου Μπάμπατζι, με τα ενδιαφέροντά του για τον κόσμο, αν δήλωνα ότι τον είδα με τα ίδια μου τα μάτια. Βοήθησα έναν καλλιτέχνη να ζωγραφίσει, γι’ αυτό το βιβλίο, μια αληθινή εικόνα του Γιόγκι-Χριστού της σύγχρονης Ινδίας.
Την παραμονή της αναχώρησής μου για τις Ηνωμένες Πολιτείες, βρισκόμουν στην ιερή παρουσία του Σρι Γιουκτέσβαρ. «Ξέχνα ότι γεννήθηκες ανάμεσα σε Ινδούς και μην υιοθετήσεις όλους τους τρόπους ζωής των Αμερικανών. Πάρε το καλύτερο και από τους δύο λαούς», είπε με τον ήρεμο τρόπο με τον οποίο εξέφραζε τη σοφία του. «Να είσαι ο πραγματικός σου εαυτός, ένα παιδί του Θεού. Αναζήτησε και ενσωμάτωσε μέσα σου τις καλύτερες ιδιότητες όλων των αδελφών σου που είναι διασκορπισμένοι πάνω στη γη σε πολλές φυλές».
Τότε με ευλόγησε: «Όλοι όσοι θα έρθουν σ’ εσένα με πίστη, αναζητώντας τον Θεό, θα βοηθηθούν. Καθώς θα τους κοιτάς, το πνευματικό ρεύμα που θα πηγάζει από τα μάτια σου θα εισέρχεται στον εγκέφαλό τους και θα αλλάζει τις υλιστικές τους συνήθειες κάνοντάς τους να έχουν μεγαλύτερη επίγνωση του Θεού». Χαμογελώντας συμπλήρωσε: «Το πεπρωμένο σου να προσελκύεις ειλικρινείς ψυχές είναι πολύ καλό. Όπου κι αν πηγαίνεις, ακόμα και στην έρημο, θα βρίσκεις φίλους».
Και οι δύο ευλογίες του Σρι Γιουκτέσβαρ αποδείχθηκαν με πολλούς τρόπους. Ήρθα μόνος στην Αμερική όπου δεν είχα ούτε έναν φίλο. Βρήκα όμως χιλιάδες, έτοιμους να δεχθούν τις αιώνιες διδασκαλίες της ψυχής. – Παραμαχάνσα Γιογκανάντα, Αυτοβιογραφία Ενός Γιόγκι
Δείτε τη νέα έκδοση της Αυτογραφίας Ενός Γιόγκι (πολύ καλύτερη μετάφραση, αλάνθαστη γιατί είναι ελεγμένη από Έλληνα μοναχό του SRF, με όλα τα σημεία του βιβλίου μεταφρασμένα, με πολλές νέες υποσημειώσεις, με 90 φωτογραφίες, κλπ, στην Πολιτεία (κάνει τις καλύτερες τιμές).


                                                                                          (Η φωτογραφία είναι του Μπάμπατζι)

0 Σχόλια

Υποβάλετε ένα Σχόλιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Comment moderation is enabled. Your comment may take some time to appear.